Armadillo
Veldig bra dokumentar, men den sjokkerte meg ikkje. Eller dei eg såg den med. Den bekrefta heller synet eg alt hadde på krigen, korleis det er der nede, korleis dei har det, osb. Frister ikkje. I filmen så gjere dei noko som eigentleg ikkje er greit, men sia filmen fører deg såpass inn i situasjonen som den gjere, så forstår du det. Hadde det vore ei nyheitssak eller noko som eg hadde blitt fortalt så hadde eg nok raskt dømt, men du skjønner at dei gjere som dei gjere, og at det hadde vore rart om dei hadde gjort noko anna. Men konklusjonen er altså at krig suger. Ps. har nokon sterke scener. Du får sjå folk døy.

The Man who knew too much
Klassisk Hitchcock for dei som liker klassisk hitchcock. Ikkje den beste filmen hans, men framleis kul. Eg dropper å skrive om filmen og forklarar heller Hitchcocks “bombeteori”: Se for deg 2 stk. som sitter med eit bord og prater om baseball. Ein eksplosjon går av, og publikum skvetter. Kanskje 15 sekunder med spenning? Hitchcock har ein anna måte å gjere det på. Han viser først publikum at det er ei bombe under bordet, så kjem karakterane og snakker om baseball. Då vil publikum bli urolige “Ikkje snakk om baseball, det er ei bombe under bordet!” Publikum vil bli meir og meir urolige fram til dei nesten har fått nok, og då kjem klimakset. Bra fortellerteknikk, syn eg. Obs: Dette skjer ikkje i filmen, er berre noko eg kom på.

Lonely Hearts
Skuffende film som handler litt om svindlarar og litt og politiet som skal ta dei. Blir litt mye fram og tilbake, eg hadde likt betre om det handla om politiet sin oppklaring av saken. Kul setting, då. Gamledager.

The Birds
Flott grøsser(?) av Hitchcock. Hadde vore fantastisk å sett den då den var ny, sjølv om den endå er imponerande.

Synnøve Solbakken
Svensk stumfilm frå 1919. Svenskane har laga 3 filmer basert på denne boka, medan me har ikkje laga nokon. Denne var bra, då. Spesielt om ein har lese boka. Sjølvsagt veldig spesielt med korleis dei gjorde ting før i tida, korleis han slemme ser nærmest djevelsk ut, og korleis hovudpersonane er klart eldre enn dei andre som skal vere på same alder. Beste delen av filmen er då dei viser eit Haugianermøte heilt likt som i biletet Haugianerne.

Bøker:

Soger
Eg har lese ein del av sogene i Heimskringla (Snorre). Har og lese Soga om Gisle Sursson. Er veldig stiv og tørt, men samstundes er det bra lesestoff. Blei litt mye på ei gong å lese heile Heimskringla, men eg gleder meg til å ta opp igjen boka der eg slapp. Gisle Sursson var og veldig grei å lese, men ein må nesten ha fotnoter å sjå til pga. dei rare skikkane dei hadde.

Mysterier
Bok av Knut Hamsun som er nesten heilt fantastisk, men så syns eg at den øydelegger litt med å vere litt politisk til tider (det er nokon politiske samtaler i boka som forstyrrer/kjeder meg meir enn dei gjere noko med historien) – og det er og nokon drøyme/tanke-sekvenser og dreg litt. Men hovudpersonen og alt han gjere, og måten han gjere det på, og måten det er fortalt på, er heilt fantastisk. Det handler på ein måte om ein avstandsforelskelse, men samstundes er det ikkje så mye avstand heller. Men den handler og veldig om mennesker og mysterier og og og og og osb. Bra bok!

Waiting for Godot
Skodespel av Samuel Becket, veldig kjent blant teaterfolk. Det er ganske morosamt, men er eit surrealistisk stykke, så er litt slitsomt og av og til (kanskje?). Handler om to karar med bowlerhatt som venter på Godot. Og medan dei venter så prater dei, og så kjem og går nokon folk. Bra plot, ikkjesant?

Til lykke med dagen
Skodespel av Jens Bjørneboe. Eg har ikkje lese “Den Onde Hyrde” som dette er basert på, men stykket minna ein del om Semmelweiss, eit anna stykke av Bjørneboe. Trur han bruker litt “same teknikkar” for å få fram poenget sitt. Men Semmelweiss er ein del betre. Var nokon morosame sitat i dette då. Er litt absurd til tider.

For en neve pesos
Tjohei, Morgan Kane er Morgan Kane. Boka slutter midt i historien då, og eg har ikkje neste bok. Dette er bok 9, og eg har berre 11 og 12. Dilemma! Men kan bestille online.

Synnøve Solbakken
Av Bjørnstjerne Bjørnson. Bra bok! Faktisk! Hadde venta noko ganske kjedelig, i og me at me heile tida får høyre på litteraturstudiet at Bjørnson ikkje er noko særlig no lenger, anna enn som offentlig figur. Boka er lita, enkelt lagt opp, men forteller ein fin historie og har nokon ganske fine scener, t.d. ein fars reaksjon på at guten er skada.

Youth in Revolt
Eg liker Michael Cera, men eg forstår at folk klager på at han er den same karakteren i alle filmer. I denne filmen spiller han to karakterer, to sider av seg sjølv. Filmen er ein ungdomsfilm om ein som må forandre seg sjølv for å nå fram til jenta han vil vere med. Det er ein litt smart ungdomsfilm, men langt i frå perfekt. Eg likte den godt.

I am Legend
Eg liker Will Smith, han er bra i alle filmer eg har sett han i. I am Legend handler om at han er den siste mannen i New York, og han må kjempe mot vampyr-aktige skapningar. Men heile filmen kunne godt vore Will Smith som kjemper for å leve aleine i byen.  Det finns ein “alternativ” slutt til I am Legend som er å finne som ekstramateriale. Den er mye betre enn den som eigentleg er. Grei film.

Prince of Persia
Heilt OK, eg fikk lyst til å spille  det gamle Aladdin-spillet då eg såg den.

Wolf Man
Gørrkjedelig film! Har sett dei gamle (som er kule som fy), men denne var berre skvip. Eg vurderte fleire gonger om eg heller skulle sove (medan dei andre såg på). Var rein viljekraft som holdt meg vaken. Eg burde få ein medalje.

Yes Man
Typisk Jim Carrey-komedie i moderne innpakning. Den var gøyal, men til tider litt slitsom. Trur kanskje eg har vokst i frå Jim Carrey-komedier? Lenge sia eg såg ein sist. Ein av dei gamle, altså.

The Surrogates
Science-fiction med Bruce Willis. Er sikkert eit par veker sia eg såg den, og eg hugser ikkje stort. Ikkje kva eg syns om den ei gong. Seier det noko om filmen? Eg veit ikkje. Kanskje.

The Yes Men Fix the World
Dokumentar av og om ei gruppe som gjere politiske stunt. Dei later som om dei er talsmenn for store firma og held konferanser, deltek i intervju, osb. Stuntsa dei gjere er konge (les om dei på wikipedia) – men sjølve dokumentaren er litt svak. Den er valdsam politisk og dei har laga ein form for rammehistorie som eigentleg er ganske kjip.

The Man from Earth
Har lenge unngått å sjå denne filmen i protest mot storebror som har pressa meg til å sjå denne filmen. Ga etter nylig, og var overraska. Dette er meir ein ide enn det er ein film. Det handler berre om ei gruppe folk som sitter i eit hus og prater. Diskuterer ein ide. Det er som å sjå ei bok, eller ei novelle. Greia er at ein av folka i huset påstår at han er fleire tusen år gammal. At han eigentleg er ein hulebuar som aldri døydde. Den er teknisk ganske dårleg, men det betyr ikkje så mye. Den prøver ikkje å vere ekte.

Inception
Konge action/thriller! Håper dette er starten av ei ny trend. Eg var kjempespent gjennom heile filmen, og likte slutten. Er sikkert ein rekke plothull eg ikkje la merke til, og når eg tenker over det nå var det ikkje alt eg heilt forstod – men då eg såg filmen var alt berre boller og brus!

Elephant
Gus van Sant. Uten at eg veit heilt kvifor så trudde eg at denne filmen handla om ein ungdom som måtte ta hånd om foreldra sine pga. dei var alkoholikarar. Før eg såg filmen, altså. Dei første 10+ minuttane passer veldig bra til denne skildringa, men plutselig planter filmen eit frø av uro i meg, og eg skjønner at det ikkje er det filmen handler om i det heile. Eg veit ikkje om det er spoiler å seie kva filmen handler om, men eg kan ikkje tenke meg ein betre måte å lage film om det. Filmen var ekte og drøy (kanskje på grunn av kvarandre). Handler om ein highschool i USA og elevar som går der. Eg må innrømme at eg måpte fleire gonger i denne filmen. Ekte måp.

Blood – the last Vampire
Vampyrfilm frå 2009 som er overraskende dårleg. Som om det var ein vits? Er halvveis asiatisk, men det meste er på engelsk. Eg kan ikkje forstå at dei valgte å lage ein så dårleg film.

Bøker:
Det tapte symbol
Dan Brown. Eg las Da Vinci-koden då den var ny, og likte den godt. Har ellers ikkje lese noko anna av Brown. Denne boka var grei å lese, gikk raskt, men merka meg ein del eg ikkje likte med ho. Samstundes øydela ikkje det eg ikkje likte nok til at eg la i frå meg boka, eg ville heile tida lese vidare. Altså: Grei bok med ulemper. Handler om konspirasjoner og spenning, osb. osb.

Catch-22
Amerikansk klassiker. Handler om andre verdenskrig, kan minne om MASH. Er skrevet ukronologisk på ein heilt spesiell måte. Du blir kasta inn i ein situasjon i ein leir, men historiar begynner og slutter rundt deg, du blir sakte men sikkert kjent med mange i leiren, deira forhold og morosame ting som skjer med dei. Ein vits kan begynne på ei side, og ha sin punchline 100 sider seinere, etter du har vore innom mange andre historier. Eg samna eit plot under første halvparten av boka, men fant etter kvart ut at det aldri kom. Sia boka var stor (kanskje litt for stor) tok det ei stund å lese den, men eg trur eg likte  heile boka ganske godt. Tviler på at eg les ho om igjen med det første då.

Stille dager i Mixing Parts
Eg trur Erlend Loe er lei av å skrive bøker. Denne boka slår meg som ein parodi, men eg er ikkje sikker på av kva. Den er i ein ganske ukonvensjonell stil, med ca. berre dialog og litt tanker innimellom. Bærer veldig preg av Loe, men er samstundes ikkje like lett å knytte seg til (for min del). Tok ikkje lange stunda å lese (lite tekst per side), og hadde nokon greie poeng – men vil eigentleg ikkje anbefale den om du ikkje allerede har lest anna av same forfattar.

Halvbroren
Lars Saabye-Christensen er ein kjempeflink fortellar. Dette er den første romanen hans eg har lese, og eg trur kanskje at eg burde ha avslutta med denne heller, for det virker som om han har lagt heile seg sjølv i den. Veldig bra bok. Han lager ein serie med bileter som han held seg tru mot gjennom heile boka, på mange forskjellige nivå. Men det blir aldri for mye, eg syns aldri at boka blei pompøs. Ikkje bli skremt vekk av storleiken på boka. Den slipper ikkje tak.

Film:

Traffic in Souls (1913)
Første amerikanske film om seksualitet. Handlar om eit søsterpar, der den minste søstra blir kidnappa av nokon som driv eit horehus. Storesøstra bruker ein avlyttingsmaskin faren har oppfunne til å få bevis mot dei som driv horehuset. Er ikkje noko pornografisk, det verste er vel at nokon nesten blir piska (påkledd). Er eit stort persongalleri og mange subplots som er uinteressante. Ein måtte virkelig følge med i gamle dagar for å få med seg alt som skjer. Alt går bra til slutt. Jaja.

Casus kiran (Spy Smasher)
Tyrkisk. Flotte slåssescenar, musikkstil: hulter til bulter, laust samansatt plott og dialog som neppe blir betre av teksting på dårleg engelsk. Sjå klipp frå filmen her. Filmen er nøyaktig sånn. Dessutten så trur eg nokon deler av den mangler. Gøy film!

Kilink uçan adama karsi (Kilink vs. the Flying Man/Superman)
Endå ein tyrkisk film, nummer to i ein serie om Kilink, som er ein badguy i ein lite truverdig skjellettdrakt. Det at eg ikkje har sett den første i serien betyr ikkje så mye, sia dei første 20 minutta er første filmen i reprise (med kraftige kutt). Resten av filmen er 30 min, som og virker ganske nedkutta – då spesielt klimakset som berre er bytta ut med ein haug bilder og ein fortellerstemme. Klarte å følge plottet då, ikkje verst berre det. Trailer.

Bøker:

En colt til señorita av Louis Masterson
Då eg fant ut at eg skulle lese Morgan Kane var det bøker som denne eg venta. Trur at no begynner Kane å bli den karakteren han er kjent for. Boka var heilt grei. Tru om eg klarer å lese alle 80? Med 1 i måneden har eg vanskelig for å tru at eg ikkje går lei. Kanskje held dei koken.

Hærverk av Tom Kristensen
Murstein av ei bok. Dansk. Handler om ein kar, Jastrau, som har grei jobb og familie – men som drikker seg i frå alt. Omtrent med vilje. Jastrau er ein kul karakter, og han gjere mye kult og eg liker både miljø og situasjonar i boka – men den er så alt for lang. Alt som skjer er fyllekule etter fyllekule. Hadde boka vore 200 sider kortere hadde eg kanskje digga den.

Fred av Arne Garborg
Eg skal bli lærer og må ha lest ein del norsk litteratur. Dette er ein vanskelig bok. Den handler om ein bonde på jæren som har eit kjipt gudssyn som øydelegger han (og familien) fullstendig. Det er lange skildringar av naturen, noko eg ikkje klarar å følge med på. Eg visualiserer ikkje like raskt som eg les, og eg klarer ikkje å helde styr på alle skildringane. Det blir sagt ein del kult i boka, spesielt liker eg fantane, men hovudkarakteren er så usympatisk at den framleis er vanskelig å lese.

Star Wars episode 1
Uff, eg skulle ønskje at dei heller laga ein film i stilen til Star Wars 4-6. Dette er ein heilt OK film. Det er ein del som ikkje funker, men eg hadde ikkje noko mot å sjå den.

The Ghost Writer
Denne filmen handler om ein kjent type som skal ha gjort noko ulovelig, og Edward McGregor spiller ein som jobber for han. Hm! Roman Polanski as. Heilt ok film, spennende til tider men ikkje mye meir enn ein vanlig påskekrim. Pierce Brosnan er sjef, som alltid. Og McGregor.

Bøker:

Morgan Kane – El Gringos hevn
Tjohei! Pang pang! Dette er boka der Morgan Kane blir øydelagt for livet. No skal eg snart bli kjent med den ekte Morgan Kane. Jeps.

Regines bok. En ung jentes siste ord.
Kjøp denne boka og les den. Leste boka frå perm til perm på ein kveld. Kort sagt var Regine ei ung jente som fikk kreft og bestemte seg for å blogge om alt saman. Etter kreften tok ho gav dei ut bloggen i bokform, saman med noko andre tekster om og av ho. Om andre hadde vore like reflektert og open som ho var hadde verden vore eit betre sted.

Attack of the 50ft woman

En helt vanlig dag på jobben
Eg blei skuffa av denne, men eg er glad at han blei laga. Basert på boka, ein journalist for Se&Hør som “oppdager” og “bruker” Sven O. Høiby. Den hadde nokre morsomme scenar, men eg fikk eigentleg meir lyst til å sjå ein dokumentar om det heile. Håpar den får nokon folk til å slutte å lese sladderblad, då er den verdt det.

The Gong Show movie
Eg har berre sett 6-7 episodar av The Gong Show-serien, men eg diggar den. Det er eit gameshow frå 70-tallet som ikkje tek seg sjølv alvorleg i det heile, og det er som om alle som er der berre har det supergøy osv. heile tida. Filmen er litt det samme. Chuck Barris (som skreiv ein falsk biografi som har blitt filmatisert, Confessions of a Dangerous Mind) laga filmen, og den er berre om han som driv showet og blir masa på av folk som vil vere med på det. Den er litt morsom, men det skjer ganske lite. Er gøy å sjå, fordi den er veldig enkelt laga, og det virker som her og har han berre hatt det gøy. Kul fyr.

Barbarella
Sci-fi-film basert på teikneserie. Den var rar. Det er i framtida, Barbarella er ei agent (eller noko i den duren) som skal finne ein kar som har laga  eit våpen (som er uvanleg pga alle er pasifister). Ein anna ting med verden der er at dei har slutta med sex. No tek dei pillar og held kvarandre i henda. Ho reiser for å finne han fyren, og kjem til “utsida” av sivilasjonen, der gamle koloniar endå er osv. Der har dei endå sex. Så har ho sex med ein haug folk. MEN, det er ikkje porno. Sex-scenene blir ikkje vist. Derfor den er ganske spesiell. Den har nokon på-kanten-scenar då, men er berre ein campy sci-fi mitt litt ekstra rar setting. Heilt grei.

Det brenner i natt
Norsk film frå 50-tallet. Blei beskrevet som “Norsk Hitchcock-film”. Det er sant, på godt og vondt. Det goda: Det er ein psykologisk thriller om ein pyroman (hitchcock-aktig). Det vonda: Den er ikkje særleg god (norsk). Gøy å sjå, men det er mye dei kunne ha gjort annerledes. Er ein karakter, ein journalist, som har ca. ingen funksjon – sjølv om han er den eg trudde skulle vere hovedperson. Eg trur at mange av ideane i filmen er bra, og det hadde vore kult å sjå ein remake (med ein del endringar).

Rocky 2
Ikkje fullt like god som den fyrste, men framleis ein solid film. Eigentleg så er den ca. lik den fyrste, berre den fyrste timen (characterbuilding ca.) er ikkje like bra, langt der i frå. Eg gleder meg til å sjå dei neste filmane då, for sjølve boksinga er gøy. Det er berre familiesituasjonen til Rocky som ikkje var så veldig spennande.

The Punisher
Frå 1989, med Dolph Lundgren. Ikkje noko særleg bra, men det var ikkje Lundgren sin feil. Var veldig fortellende film, me får sjå alt som skjer med alle partar (Punisher, polisen og badguysa), og følger dei jevnt og trutt. Og actionscenane er rotete og uoversiktlige. Han dreper ein haug. Jaja.

Bøker:

Morgan Kane – El Gringo
Morgan Kane er no i Mexico, der han blir med i ein bande som er i aktiv kamp mot loven. Blablabla. Litt meir action enn forrige bok, og Morgan Kane er litt meir helt, men det er endå ikkje den mystiske, mørke Kane som eg håper kjem snart. Då han er eldre, har brent seg på livet osv. osv. Men boka var lettlest og gøy. Har tenkt å lese neste og.

Jenny
Sigrid Undset er sikkert Noregs mest kjente forfatterinne. Ho har f.eks. vunnet Nobels litteraturpris. Jenny er ei bok om ei kvinne, skrevet av ei kvinne og tar opp temaer som kvinnerollen og kvinners friheit. Sia boka var skrevet av (sjølvaste) Undset så vona eg at den overgjekk mine forventingar. Det gjorde den ikkje. Den var akkurat som ein skulle tru. Eg seier ikkje at boka var dårleg, men per dagens standarar er den ikkje mye original. Den var det sikkert då. Men eg trur heller ikkje at eg er heilt i målgruppa for boka, og eg las ho med hastverk, så det kan også ha påvirka meg.

Stompa&Co
Då moglegheiten til å sjå Stompa på kino viste seg så kunne eg ikkje seie nei. Eg må ha vore ganske aleine i den røynsla, for me var berre to i kinosalen (meg og ein kompis). Synd, for filmen var kanon. Ikkje berre var det “gammeldagse” sjarmerande, men også nokre av vitsane var bra. Eg leste bøkene på barneskulen, og hugsa faktisk ein del i frå dei. Lektor Tørrdal var ikkje som eg hugsa han, på ein god måte.

The Searchers
Med John Wayne! Såg denne også på kino. Var som ein episk, klassisk western. Indianerane var veldig onde, det var mye “typisk” western, men samtidig så var alt så storslått. Gigantiske områder, store kampar, veldig bra visuelt, osv. Bra film, og John Wayne er veldig kul i den. Eg har sett ein del gamle John Wayne filmar, som var ein del mer cheesy, og i dei så kjente eg ikkje igjen stereotypen “John Wayne”. Det gjorde eg i denne.

Rocky
Har sett den før, men framleis en kanon film. Rocky er ein kul type. Eg burde vore Rocky.

Creepshow
Skrevet av Stephen King (som også spiller ein ganske stor rolle) og regissert av George A. Romero. For vår generasjon så minner denne filmen mest om Grøsserne (som nok henta ein del inspirasjon i frå den). Det er 5 historier, som alle er herlig cheesy, og med vittige praktiske effekter. Leslie Nielsen har ein kul rolle, og også han hovedpersonen i Cheers.

Moon
Fantastisk, ny sci-fi! Og det er ikkje ofte! Om du har sett (eller veit noko om) 2001, så kan du se for deg Moon som noko liknande – berre uten det surrealistiske. Den handler om ein mann som jobber aleine på månen, og som berre har ein datamaskin å snakke til. Det høyres klisje ut, men filmen klarar å unngå alle klisjear og berre vere veldig god.

Das Cabinet des Dr. Caligari
Stumfilm, regnes som fyrste skrekkfilm og inspirasjon for mange. Bl.a. Tim Burton har tydeleg henta ein del i frå denne. Men eg trur ikkje eg er godt nok vant med stumfilmar til å få fult utbytte av denne, eg gjekk lei fleire gonger, og kjedet meg ein del. Kanskje best for dei spesielt interesserte?

Plan 9 from Outer Space
Ed Wood! Dette er den mest kjente filmen av Ed Wood, og eg må seie at den var bere enn ryktet sitt. Den blir ofte regnet som den dårligste filmen nokon gong laga, men sjølv då han kom ut så må han ha vore morsom? Eg har blitt fortalt at den er usamanhengande og uforståeleg, men det er feil. Det er eit klart plot, om kanskje det ikkje er så bra. Eg var nøgd med den uansett. Det burde vore fleire som Ed Wood.

Mennesket og Maktene
Av Olav Duun. Jess. Fram til slutten av boka så var eg veldig(!) negativ til den. Den var kjedeleg og langtrukken. Den forteller historien til ei gruppe folk som bur på ei øy, person for person, alle som har noko i fortida si. Men så kom slutten, og den var kanon, og på ein måte så gjorde den resten av boka verdt det. Slutten ville ikkje vore like bra uten resten av boka, og på den måten så er liksom alt ok.

Fuglane
Av Tarjei Vesaas. Den gamle norsklæreren min sa denne boka var kjedeleg så eg hadde lave forventingar, og kanskje derfor blei eg overaska over at den faktisk var ganske grei? Boka handler om Mattis, som er ein “tust”, altså han er dum. Han klarar ikkje å helde på jobb, og han er ofte fanga i sine egne tankar. Boka er både trist og vakker, og det er fascinerande å følge Mattis sin tankeprosess. Det er vanskeleg å ikkje bli gla i han.

Martin Bircks ungdom
Av Hjalmar Söderberg. Ei bok om livet til “Martin Birck” som veks opp i siste halvdel av 1800-talet. Eg har lust til å seie at denne boka er veldig svensk, men eg kan ikkje forklare kvifor. Martin Birck er i begynnelsen ein uskuldig liten kar, og veks etter kvart opp til å bli ein undrande og tenkande mann – og heile livet er han ein som drømmer. Hm. Likte eg denne? Eg trur det. Det gjekk ganske fort då, eg leste nesten heile boka i eit strekk, og ikkje akkurat frivillig (var litt seint ute, kan du seie).

Fyrst litt info frå Wikipedia:

Fuglane er en norsk roman skrevet av forfatteren Tarjei Vesaas og utgitt i 1957. Boka regnes som et av Vesaas´ hovedverk, og var representert i verket Norges nasjonallitteratur fra 1968 som én av 32 romaner.

Han såg lett i auga hennar. Samstundes bøygde han hemmeleg den venstre armen og lét skjorte-erma sprekke med eit lite brak. Den glatte runde veldige arm-muskelen skein i sola, og like framfor andletet hennar.
- Dette er ingen ting å bry seg om, sa han roleg, eg har skjorter nok.
- Var det keiva óg? spurde ho opp i under.
- Å ja, sa han og slo det bort, den høgre erma har gått i filler for lenge sidan.
Ho sa ikkje meir, var så gripen av synet at ho hadde ikkje fleire ord.

Tomme Tønner

Dracula
1958-versjonen med Christopher Lee, av Hammer films. Kul film å sjå på  Kino. Den er annerledes enn dei gamle Dracula-filmane (og boka), og alt henger ikkje heilt på grep. Dracula ser kul ut, men har ikkje ein personlegheit. Han er berre der. Visuelt sett kjempekul, då.

Kiss Kiss Bang Bang
Framleis ein av mine favorittfilmar. Robert Downey Jr. og Val Kilmer er hysteriske i denne.

And Now for Something Completely Different
Monty Pythons fyrste film. Berre høgdepunkt frå TV-showet. Eg har sett den mange gonger før, men sjansen å sjå Python på kino kunne eg ikkje la gå i frå meg.

Groucho, A Life in Revue
Dette er eit teaterstykke, eg såg ein filmversjon av det. Groucho Marx er veldig morsom, og her har dei samla høgdepunkt frå karriæren hans med biografisk materiale. Interessant om du liker han. Og skodespelaren ligner veldig, og.

Claire’s Knee (Le genou de Claire)
Fransk film, handlar kort sagt om ein som forelskar seg i kneet til ei jente. Men eigentleg så handlar filmen om mykkje meir. Den tar for seg pedofili, på ein måte, og er tidevis litt provoserande. Men det er meir kjærlegheita som er tema, ikkje berre pedofili.

Morgan Kane – Møte i Tascosa
Kunne ikkje dy meg, no som dei er i butikkane så må eg jo nesten lese dei. Denne var grei, gleder meg til neste!

Et Drömspel
Av August Strindberg. Dramastykke som forestiller ein drøm, og eg likte det eigentleg veldig godt. Eg leste det på svensk (pensum), og eg hadde ikkje god tid til å lese det på, men eg gleder meg til å lese det igjen. Plottet er at “Agnes” blir sent frå himmelen for å sjå kvifor me menneskjer klagar så.

Vår ære og vår makt
Av Nordahl Grieg. Dramastykke om skipfart før andre verdenskrig bryt ut. Ganske bra, Grieg bruker verkemiddel frå film ganske bra, trur det må vere kult å sjå stykket live.

Ps. brukte ikkje ordbok i dette innlegget :I

Annie Hall

Independence Day
Eg likar:
- Will Smith
- Science Fiction
- Independence Day

Avatar 3D
Eg likte Avatar. Eg forstår all kritikken, men då eg såg filmen kjende eg at eg ikkje brydde meg i det heila om klisjear osv. Og dette er fyrste filmen som brukar mye spesialeffekter, men som eg ikkje merke noko til dei. Eg visste jo at dei var der, men eg kunne ikkje sjå det. 3D-en fungerte ikkje, eg skrive nok ein post om det seinare.

Scandal Sheet
Ein film noir, men ganske kjedeleg. Ein får vete kven skurken er i byrjinga. Det er ikkje ein fast hovedperson (men fleire ulike, som finn litt spor her og der). Eg likar 50-talls språket og stilen, men ikkje nok til å anbefale filmen.

Elvis Stories
Kortfilm, interessant fordi: Regi av Ben Stiller, i filmen er også Mike Myers, John Cusack, Jeremy Piven (frå Entourage) og Stiller sjølv. Alt før dei blei kjente. Dårleg fordi: Det er ein samling sketsjar der punchlinen er “Elvis-fanatikere er rare.”

Mean Girls
Eg låg og skulle sova då eg bestemte meg for at  eg skulle skru på TVen, og om det var ein film som akkurat byrja så skulle eg sjå han uansett kva det var. Akkurat då byrja Mean Girls. Jaså. Eg trudde at det var ein American Pie-aktig film. Det var feil. Filmen var heilt OK, mykkje bere enn det eg ville tru. Og ho som blir drept i Veronica Mars var med.

Pierrot in Turquoise or The Looking Glass Murders
Kortfilm med David Bowie. Utruleg sær. Pantomimar, kulissane var gardintrappar. Ein sex-scene bestod av to karakterar som rulla rundt oppå kvarandre (påkledd). David Bowie satt i ei av gardintrappane og sang. Songane var bra, resten trur eg er for dei som er spesielt interesserte.

Up in the Air
”Latar som om han er ein romantisk komedie, er det ikkje. Bra film.” Var min fyrste reaksjon, og heile 24-timar seinare så er eg endå einig med meg sjølv.

Naiv. Super.
Fyrste bok eg les som del av pensum (sjølv om eg har lest den før). Bra start, eg likar Loe. Trur ikkje eg trenge å seie noko om denne, om du ikkje har lest den så gjer det. Sjølv om du ikkje leser bøker, kanskje spesielt om du ikkje gjer det.

Den fyrste boka var veldig lik filmen, og eg hugsa det meste mens eg leste den – men det var framleis spennande. Omsetjinga trur eg var dårlig, den brukte ‘repliserte’ i plassen for ‘svarte’, og eg trur ikkje me kan seia “klokken to om morgenen” på norsk.

Noko som var litt teit gjennom heile serien var korleis han beskreiv datascenar. Han har med banale detaljer, og forklarar kva for nokre programar som blir brukt, og seier kvar gong dei går inn på google (ellar <http://www.google.com> som han skrivar). Det er litt tullete.

Bok 2 kom treigt i gong, mens bok 3 begynte der bok 2 slutta. Nokon (hei!) sa at bøkene hadde fått kritikk for at dei hadde med mye unødvendig stoff, og det er heilt sant. Kvar gong ein ny karakter er introdusert så kjem heile bakgrunnshistorien – det same gjeld når organisasjonar og klubbar er nevnt. Litt info er greit, men til tider blei det veldig mye, mot slutten så kunne eg se nøyaktig når dei om, og skumlese akkurat dei delane.

Det som eg reagerte mest på – kanskje utan grunn, for det er vel eigentleg ikkje noko gale med det – var at det for meg virka veldig tydeleg at Stieg Larsson levde ut ein fantasi gjennom bøkene. Sjølv er han eigar av ein tidsskrift, journalist osv., akkurat som Mikael Blomquist i bøkene. Og han var ca. same alder. Og det er greit, det er naturleg å ta utgangspunkt i deg sjølv og skriva om noko du kan.

Men så visar det seg at Mikael Blomquist er ein uvaneleg dyktig journalist, som gjere det eine store scoopet etter det andre. Og så visar det seg at han har ei spesiell forføringskraft som er vanskeleg å forklara. Og så har han sex med nesten alle. Og han er flink i senga, det blir alltid forklart av damene (som likar å diskutera han). Eit kapittel i bok 2 består av Mikael som har sex med ei dame, mens Lisbeth har sex med ei anna (eit anna sted, klart). Det er heile kapitlet. Det kan vera at eg er ute på viddene, men det virkar for meg som om han har fantasert og drøymt, og så gjort bok ut av det. Eg venta nesten bare på kapitlet kor han snakkar om kor lang tissen er (spoiler: det var ikkje noko slikt kapittel, heldigvis.)

Eg trur eigentleg eg gjere noko stort ut av ingenting, og hadde eg ikkje byrja å tenkja sånn så hadde eg nok ikkje reagert noko på det. Det er vel eigentleg OK, men eg likar ikkje tanken. Det er som om eg lese noko privat og flaut, mens det eg vil lesa er spenninga og krimmen – som var til tider veldig bra.

Samla karakter: 4